"گیرانءِ منگیر"- حفیظ حسن آبادی (سیمی بھر)

پیسری بھر
سیمی بھر: ریکانءِ سرا رستگین کسان و مزنین بُڈکانءِ نیاما تچک سیاھین سڑک مارا دیم پہ 'مئرے' برگا اَت۔ سڑکءِ یے دیم و آدیما ریکانءِ سرا باز جَرّ رُستگ تنت۔ ابید چہ جَرّان کہ چہ دورا سک ڈولدار گندگ بیگا تنت و ریکانءِ گرمی اش پرؤشتگ اَت، بازین ڈگار آباد تنت و گیئشترینان پمبہ کشگ بیتگ اَت۔ دمگءِ مزنترین کشار پمبہ اِنت۔ جاگہ پہ جاگہ کسان کسانین میتگ ظاھر تنت۔ میتگانءِ نزیکا رمگ و یا گوروم گندگ بیتنت۔ اشانءِ شوانگ و گوّال چہ بلوچستانءِ شوانگا آسودگتر تنت، پرچاکہ آ اسپ و خران سوار مالان بیرہ دیگا تنت۔

قدرتی مروچی پیسری روچانءِ ڈولا چؤ تینّا گرم نہ اَت۔ پمشکا ما آسودگیءَ کساس بیگاہ کلاک یک و نیما واجہءِ گسا سر بوتنت۔ درگہ (دروازگ)ءِ ٹکّگا رند آئیءِ پیرین زالا کہ آذربائیجانی یے اَت، درگہ پچ کت۔ منا گؤن بلوچی پچّان گندگا رند بانکا بچکندان گشت: بیا اِت کہ شمارا خدا بیاریت، داکٹر پریرینے شمے ودارا بے وابنت۔

من بانکءِ شرپا وتی سر جھل کت و گون ھما وڑین بچکندےءَ وتی بچاروکی کت۔

ھبیلی (حویلی) اینکس مزن نہ اَت، کساس 55 تا 75 فٹ بوت اَت۔ ابید چہ سڑکءِ نیمگا دراتکگین راھا، آدکہ سرجمین حویلی انگور، انار و اگر من رد مبان توتءِ درچکان ساھیل کتگ اَت۔ گسءِ درگہ چہ ڈگارا کساس دو فٹ برز اَت۔ پہ یے دو فٹانءِ سرکپگا سئے پادکل (پدیانک) تنت۔ دیوانجاھا دو درگہ پر اَت۔ یکّے آدگہ دوئین کوٹیان گوزان ڈنا روگ و آیگءِ راہ اَت، و دومی داکٹرءِ وابجاھے اَت۔

گؤن مئے پترگا واجھین داکٹر گؤن پاشانین مود و پچین زنچک (جیگ)ءَ مئے دیما آتک۔ آئیءِ مزنین بروت و زرنگین بالادءِ گندگ، و راستین اشکنگ و چمانءِ روشنائیءِ مارگا رند مردم سرپد بوت اَت کہ واجہ چہ ورنائیءَ جان سلامتے بوتگ۔ البت نین چمّ ئی نزّ آتکگ تنت و چارین نیمگان کرچک ترّتگ تنت۔ بروان ئی ھم بروتانءِ ڈولا چنگ تنت۔ پراھین پیشانی ھم گوستگین روچانءِ سکّین ساھتانءِ نشانیان پیش دارگا اَت۔

آئی منا وتی انبازا زرت، منی سر و پیشانیءَ چکگا لگ اِت، پدا آئیءِ پوھاڑ چست بوت۔ اشیءِ سببا منی جانءِ گوشت سیم سیم بوت و گشیئگا چہ منی پادانءِ چیرا سارتین زرابے لرزان منی جانا پُترت، و منی ارسانءِ نیم خشکین چمّگ بؤتک۔ البت منی سِنگین دلا ھچ نہ بوت و نہ گریتان، بلے منی جانءِ درھگ و حساسین دستانءِ تکانسری منی تاھیریءَ شون دیگا تنت۔ ھمے وھدا منی چم وتی ھمراہ مصطفاءِ نیمگا ترّتنت۔ گندان کہ آئیءِ چم سھرنت و ملاڑانءِ سرا ارسانءِ مُھرگ ترپاننت۔ منا بارو نہ بوت کہ داکٹر مصطفا ھم گریوگا اَت۔۔۔

تا یک زنڈین دمانےءَ من چؤ کسانین زھگےءَ داکٹر محمدوفءِ بگلا نفس کشان چہ وتا دور فکرا تان۔ بارین چنت وار منا یے حبر دلا آھت کہ 'آ مھرے کہ ماس ئی بہ دات ھچ کس ئی نہ دات، آ مھرے کہ مات کرزیت دگہ کسے نہ کرزیت'۔

افسوز کہ واجھین داکٹرا وتی ماتین بلوچستان گون درد، غم، بے چارگی، ملوری و تبدین لواران کہ اودا برے برے خداءِ آسمان ھؤرءِ بدلا خون گواریت؛ ھچ نہ دیستگ۔ پشت کپتگین بھر دگہ برے